Wat Nederlandse financiële instellingen moeten weten over NIS 2-vereisten voor naleving

De Network and Information Security Directive 2 (NIS 2-richtlijn) van de Europese Unie heeft verplichte cyberbeveiligingsvereisten vastgesteld voor duizenden financiële instellingen in Nederland. Sinds de implementatiedeadline van oktober 2024 hebben Nederlandse banken, betalingsverwerkers, vermogensbeheerders en verzekeraars bindende verplichtingen om technische, operationele en governancecontroles te implementeren die het cyberrisico aantoonbaar verminderen. Nu de handhaving actief is, moeten organisaties volledige naleving waarborgen om handhavingsmaatregelen, persoonlijke aansprakelijkheid voor het uitvoerend management en reputatieschade te voorkomen.

NIS2-nalevingsverplichtingen omvatten verplichte rapportagevereisten, uitgebreide procedures voor incidentmelding en maatregelen voor bestuurlijke verantwoordelijkheid die direct van invloed zijn op hoe Nederlandse financiële instellingen beveiligingsprogramma’s inrichten, risico’s van derden beheren en gevoelige gegevens tijdens overdracht beschermen. Begrijpen wat NIS 2 vereist, de huidige nalevingsstatus verifiëren en resterende beveiligingsgaten dichten, bepaalt of uw instelling binnen het regelgevend kader opereert of handhavingsrisico loopt.

Dit artikel legt de specifieke NIS 2-nalevingsvereisten uit waaraan Nederlandse financiële instellingen moeten voldoen, welke technische en governancecapaciteiten deze vereisten vragen en hoe u auditklare controles bouwt die gevoelige gegevens beveiligen en tegelijkertijd aan de verwachtingen van toezichthouders voldoen.

Samenvatting voor het management

NIS 2 stelt verplichte cyberbeveiligingsnormen vast voor essentiële en belangrijke entiteiten in de hele Europese Unie, waaronder vrijwel alle Nederlandse financiële instellingen. Na de implementatiedeadline van 17 oktober 2024 heeft Nederland NIS 2 in nationale wetgeving opgenomen en moeten organisaties voortdurende naleving aantonen. In tegenstelling tot eerdere richtlijnen legt NIS 2 persoonlijke aansprakelijkheid op aan het uitvoerend management, verplicht het incidentrapportage binnen strikte termijnen en vereist het aantoonbare implementatie van risicobeheersmaatregelen voor cyberbeveiliging, waaronder risicobeheer toeleveringsketen, encryptie, toegangscontroles en bedrijfscontinuïteit. Nederlandse financiële instellingen die NIS 2-naleving niet handhaven, riskeren administratieve boetes tot 10 miljoen euro of 2 procent van de wereldwijde jaaromzet, naast mogelijke sancties tegen individuele bestuursleden. Naleving vereist technische controles die zero-trust beveiligingsprincipes afdwingen, audittrails die handhaving bewijzen en beveiligde communicatiekanalen die gevoelige gegevens gedurende de hele levenscyclus beschermen. Financiële instellingen moeten hun huidige nalevingsstatus verifiëren, resterende beveiligingsgaten aanpakken en robuuste rapportageprocessen opzetten om aan voortdurende wettelijke verplichtingen te voldoen.

Belangrijkste punten

• Punt 1: De Nederlandse overheid heeft NIS 2 voor de deadline van 17 oktober 2024 in nationale wetgeving opgenomen, waarmee directe en voortdurende nalevingsverplichtingen zijn ontstaan voor financiële instellingen die als essentiële of belangrijke entiteiten zijn aangemerkt. De handhaving is nu actief en toezichthoudende onderzoeken zijn gestart.

• Punt 2: NIS 2 introduceert persoonlijke aansprakelijkheid voor het uitvoerend management, inclusief bestuursleden en C-level leiders. Het niet goedkeuren of toezicht houden op de implementatie van vereiste cyberbeveiligingsmaatregelen kan leiden tot individuele sancties, waardoor directe verantwoordelijkheid ontstaat die verder gaat dan alleen bedrijfsboetes.

• Punt 3: De termijnen voor incidentrapportage zijn streng. Organisaties moeten binnen 24 uur een vroege waarschuwing geven, binnen 72 uur een incidentmelding doen en binnen één maand een eindrapport aanleveren. Te late of onvolledige rapportage leidt tot handhavingsmaatregelen, ongeacht de ernst van het onderliggende incident.

• Punt 4: NIS 2 vereist technische maatregelen voor toeleveringsketenbeveiliging, encryptie, toegangscontrole, MFA en beveiligde communicatiesystemen. Alleen documentatie volstaat niet voor naleving. Organisaties moeten operationele handhaving aantonen via audittrails en monitoring.

• Punt 5: Financiële instellingen moeten gevoelige gegevens tijdens overdracht beveiligen als onderdeel van bredere risicobeheervereisten. Dit omvat financiële klantgegevens, persoonlijk identificeerbare informatie, betalingsinstructies en vertrouwelijke communicatie met derden, toezichthouders en dienstverleners.

Status van NIS 2-implementatie en voortdurende nalevingsverplichtingen

De Europese Unie heeft NIS 2 op 27 december 2022 aangenomen en 17 oktober 2024 vastgesteld als verplichte implementatiedatum voor alle lidstaten. Nederland heeft de NIS 2-vereisten uiterlijk op die datum in nationale wetgeving opgenomen, waarmee afdwingbare verplichtingen voor financiële instellingen zijn ontstaan. Nu de implementatie is afgerond en de handhaving sinds begin 2025 actief is, hebben financiële instellingen nu voortdurende nalevingsverplichtingen en regelmatige toezichthoudende onderzoeken.

Nederlandse financiële instellingen die als essentiële entiteiten onder NIS 2 zijn geclassificeerd, zijn onder andere kredietinstellingen, betalingsinstellingen en centrale tegenpartijen. Belangrijke entiteiten zijn beleggingsondernemingen, aanbieders van cryptodiensten, verzekeringsintermediairs en bepaalde fondsbeheerders. Deze classificaties leiden tot identieke technische vereisten, maar verschillen in toezichtintensiteit en handhavingsmechanismen. Beide categorieën hebben dezelfde deadlines voor incidentrapportage en dezelfde verplichting om risicobeheermaatregelen te implementeren die in verhouding staan tot hun omvang, dreigingsblootstelling en systeemrelevantie.

Financiële instellingen die nog geen volledige naleving hebben bereikt, lopen direct regulatoir risico. Toezichthouders voeren initiële onderzoeken uit om de implementatie van controles, incidentresponsmogelijkheden en het toezicht door het management te beoordelen. Instellingen moeten hun nalevingsstatus verifiëren, resterende beveiligingsgaten identificeren en onmiddellijk corrigerende maatregelen nemen om handhavingsmaatregelen tijdens deze onderzoeken te voorkomen.

Persoonlijke aansprakelijkheid voor uitvoerend management onder NIS 2

NIS 2 wijst cyberbeveiligingsverantwoordelijkheid expliciet toe aan het uitvoerend management. Bestuursleden en C-level leiders moeten risicobeheermaatregelen goedkeuren, toezicht houden op de implementatie en deelnemen aan trainingen om cyberdreigingen te begrijpen die relevant zijn voor hun instelling. Dit betekent een fundamentele verschuiving ten opzichte van eerdere regelgevende kaders, waarbij de nalevingsverantwoordelijkheid vaak verspreid bleef over technische teams zonder duidelijke eigenaarschap op directieniveau.

Nederlandse toezichthouders kunnen sancties opleggen aan individuen die deze verplichtingen niet nakomen. Persoonlijke aansprakelijkheid gaat verder dan nalatigheid en omvat ook onvoldoende toezicht, het niet toewijzen van voldoende middelen en gebrek aan betrokkenheid bij cyberbeveiligingsgovernance. Financiële instellingen moeten de deelname van bestuurders aan risicobeoordelingen, goedkeuring van beveiligingsbeleid en voortdurende monitoring van de implementatie documenteren.

Het creëren van auditklare documentatie vereist formele governance-structuren die specifieke cyberbeveiligingsverantwoordelijkheden aan benoemde bestuurders toewijzen, escalatiepaden voor beveiligingsincidenten definiëren en regelmatige rapportage over de effectiviteit van controles verplichten. Executive dashboards die risicometingen, incidenttrends en nalevingsstatus samenbrengen, bieden zowel operationeel inzicht als bewijs voor toezichthouders. Aantoonbaar toezicht vereist dat bestuurders geïnformeerde beslissingen nemen op basis van nauwkeurige risicoinformatie. Financiële instellingen moeten monitoringsystemen implementeren die cyberbeveiligingsstatistieken presenteren in een formaat dat bestuurders kunnen interpreteren en waarop zij kunnen handelen, waaronder gemiddelde tijd tot detectie en herstel van beveiligingsincidenten, patch-nalevingspercentages en blootstelling aan risico’s van derden.

Bestuurders dienen regelmatig geïnformeerd te worden over opkomende dreigingen specifiek voor de financiële sector, zoals ransomware-aanvallen op betaalsystemen, business email compromise-aanvallen en supply chain-aanvallen op kernbankplatforms. Documentatiepraktijken moeten het besluitvormingsproces van bestuurders vastleggen, zodat er een verdedigbaar dossier ontstaat waaruit blijkt dat nalevingsinspanningen geïnformeerd, weloverwogen en passend bij het risicoprofiel van de instelling waren.

Vereisten voor incidentrapportage en operationele respons

NIS 2 stelt drielaagse termijnen voor incidentrapportage vast die weinig ruimte laten voor uitstel. Financiële instellingen moeten binnen 24 uur na het detecteren van een significant incident een vroege waarschuwing indienen, binnen 72 uur een incidentmelding met gedetailleerde technische informatie verstrekken en binnen één maand een eindrapport aanleveren met oorzakenanalyses en corrigerende maatregelen. Deze deadlines gelden ongeacht of het incident het gevolg is van een externe aanval, een bedreiging van binnenuit of het falen van een derde partij.

Significante incidenten omvatten elk voorval dat operationele verstoring, financieel verlies, reputatieschade veroorzaakt of de beschikbaarheid van diensten voor klanten beïnvloedt. Voor financiële instellingen ligt deze drempel laag. Een DDoS-aanval die de prestaties van online bankieren schaadt, kwalificeert. Een ransomware-infectie die backofficesystemen treft, kwalificeert. Een datalek waarbij financiële klantgegevens betrokken zijn, kwalificeert.

Het halen van deze deadlines vereist vooraf ingerichte workflows voor incidentrespons die het meldingsproces automatiseren. Instellingen moeten incidentresponsteams aanwijzen met duidelijke bevoegdheid om meldingsplichtige incidenten te verklaren, vooraf opgestelde meldingssjablonen die alleen incident-specifieke details vereisen en beveiligde communicatiekanalen met nationale bevoegde autoriteiten opzetten. Met name de 24-uurs deadline voor vroege waarschuwing vereist detectiemogelijkheden die incidenten vrijwel realtime identificeren en escalatieprocedures die buiten kantooruren functioneren.

Effectieve workflows voor incidentrapportage beginnen met duidelijke detectiedrempels. Security operations-teams hebben vooraf gedefinieerde criteria nodig die escalatie naar incidentcoördinatoren triggeren, afgestemd op de NIS 2-definitie van significante incidenten. Zodra een incident aan de meldingsdrempel voldoet, moeten geautomatiseerde workflows aangewezen medewerkers waarschuwen, bewijsverzameling starten en meldingssjablonen vullen met bekende informatie. Integratie tussen SIEM-systemen, ticketingplatforms en communicatietools zorgt ervoor dat relevante gegevens automatisch in de rapportageprocessen terechtkomen, in plaats van handmatig te moeten worden verzameld onder tijdsdruk. Instellingen dienen regelmatig tabletop-oefeningen te houden die meldingsplichtige incidenten simuleren en verifiëren dat teams de NIS 2-deadlines kunnen halen.

Technische risicobeheersmaatregelen vereist door NIS 2

NIS 2 verplicht specifieke technische controles die financiële instellingen moeten implementeren als onderdeel van hun risicobeheerraamwerk. Dit omvat beleid en procedures voor risicoanalyse en informatiebeveiliging, incidentafhandeling, bedrijfscontinuïteit en crisismanagement, toeleveringsketenbeveiliging en beveiliging bij de aanschaf, ontwikkeling en het onderhoud van netwerk- en informatiesystemen. De richtlijn vereist expliciet encryptie, toegangscontrole, multi-factor authentication en beveiligde communicatiesystemen.

Voor Nederlandse financiële instellingen overlappen deze vereisten met bestaande verplichtingen onder de Payment Services Directive 2, de GDPR en richtlijnen van de Europese Bankautoriteit. NIS 2 voegt echter expliciete handhavingsmechanismen en toezichtverwachtingen toe die beste practices omzetten in bindende vereisten. Financiële instellingen kunnen niet volstaan met alleen beleidsdocumentatie. Zij moeten aantonen dat controles geïmplementeerd, afgedwongen en continu gemonitord worden.

Encryptievereisten gelden voor gegevens in rust en onderweg. Financiële instellingen moeten financiële klantgegevens, transactiegegevens en vertrouwelijke communicatie versleutelen bij opslag op systemen en tijdens overdracht via netwerken. Toegangscontrole vereist dat alleen geautoriseerd personeel toegang heeft tot gevoelige systemen en gegevens, waarbij toegangsrechten worden verleend op basis van het principe van minimale bevoegdheden. Multi-factor authentication moet alle administratieve toegang beschermen en dient ook te gelden voor externe toegang door medewerkers en derden.

Beveiligde communicatiesystemen vormen een controlecategorie waarin veel financiële instellingen historisch gezien te weinig hebben geïnvesteerd. NIS 2 erkent dat gevoelige gegevens vaak via e-mail, bestandsoverdracht, samenwerkingsplatforms en MFT-systemen worden uitgewisseld. Deze communicatiekanalen worden aanvalsvectoren als ze onvoldoende beveiligd zijn. Business email compromise-aanvallen maken misbruik van zwakke e-mailbeveiliging om leidinggevenden te imiteren en frauduleuze betalingen te autoriseren. Gegevensdiefstal vindt vaak plaats via onbeveiligde bestandsoverdracht.

Financiële instellingen moeten controles implementeren die gevoelige gegevens gedurende de hele levenscyclus beveiligen, ook wanneer deze gegevens zich verplaatsen tussen interne afdelingen, externe accountants, toezichthouders en externe dienstverleners. Dit vereist data-aware controles die gevoelige gegevens binnen communicatie identificeren, toegangsbeleid afdwingen op basis van gegevensclassificatie en onveranderlijke audittrails creëren die vastleggen wie welke gegevens wanneer heeft geraadpleegd. Traditionele e-mailbeveiliging en bestandsoverdrachttools missen vaak de granulaire controles en auditmogelijkheden die NIS 2 vereist. Financiële instellingen hebben speciaal ontwikkelde beveiligde communicatiesystemen nodig die gevoelige gegevens behandelen als een gecontroleerd bezit vanaf creatie tot verwijdering.

Toeleveringsketenbeveiliging en risicobeheer door derden

NIS 2 vereist expliciet dat organisaties cyberbeveiligingsrisico’s aanpakken die voortvloeien uit externe dienstverleners en relaties in de toeleveringsketen. Financiële instellingen moeten de beveiligingsstatus van leveranciers die toegang hebben tot gevoelige systemen of gegevens beoordelen, cyberbeveiligingsvereisten opnemen in leverancierscontracten en de naleving door leveranciers continu monitoren. Deze verplichting strekt zich uit tot vierde partijen wanneer leveranciers kritieke functies uitbesteden.

Nederlandse financiële instellingen werken doorgaans met tientallen tot honderden externe partijen voor kernbankplatforms, betalingsverwerking, cloudinfrastructuur, softwareontwikkeling en professionele diensten. Elke relatie creëert potentiële risicoblootstelling. Een kwetsbaarheid in het platform van een leverancier kan klantgegevens in gevaar brengen. De gecompromitteerde inloggegevens van een leverancier kunnen aanvallers indirect toegang geven tot het netwerk van de instelling.

Effectieve toeleveringsketenbeveiliging begint met inventarisatie. Financiële instellingen moeten alle derden met toegang tot gevoelige systemen of gegevens identificeren, ze indelen op risiconiveau op basis van het type toegang en gegevens, en de beoordeling daarop prioriteren. Hoogrisicoleveranciers vereisen gedetailleerde beveiligingsbeoordelingen van technische controles, governancepraktijken, incidentresponsmogelijkheden en bedrijfscontinuïteitsplanning.

Continue monitoring van cyberbeveiliging door derden vereist geautomatiseerde mogelijkheden die leveranciersrisicosignalen zichtbaar maken zonder handmatige inspanning. Financiële instellingen moeten TIP’s integreren die waarschuwen bij datalekken bij leveranciers, beveiligingscertificeringen en auditrapporten van leveranciers bijhouden en de financiële gezondheid van leveranciers monitoren als indicator voor investeringen in beveiligingsmaatregelen. Contractuele bepalingen moeten de beveiligingsverplichtingen van leveranciers meetbaar specificeren. In plaats van te eisen dat leveranciers redelijke beveiliging handhaven, moeten contracten specifieke controles verplichten, zoals encryptie van gegevens in rust en onderweg, multi-factor authentication voor alle toegang, jaarlijkse penetratietesten en incidentmelding binnen vastgestelde termijnen. Financiële instellingen moeten ook de communicatiekanalen beveiligen waarmee zij gevoelige gegevens met leveranciers uitwisselen, zodat TPRM-gegevensuitwisseling een gecontroleerd, auditeerbaar proces wordt in plaats van een compliance-risico.

Hoe het Kiteworks Private Data Network voldoet aan NIS 2-vereisten

Het begrijpen van NIS 2-vereisten en het implementeren van controles die toezichthouders tevredenstellen, vereist technische mogelijkheden die gevoelige gegevens tijdens overdracht beveiligen, zero-trust principes afdwingen, auditklare bewijslast genereren en integreren met bestaande beveiligingsinfrastructuur. Veel financiële instellingen benaderen naleving via puntsoplossingen die afzonderlijke vereisten in isolatie aanpakken, waardoor er beveiligingsgaten ontstaan tussen tools en audittrails verspreid raken over meerdere systemen. Een effectievere aanpak consolideert workflows met gevoelige gegevens op één platform dat controles consistent afdwingt en uitgebreide audittrails genereert.

Het Private Data Network biedt financiële instellingen een speciaal ontwikkeld platform voor het beveiligen van gevoelige gegevens tijdens e-mail, bestandsoverdracht, beheerde bestandsoverdracht, webformulieren en API’s. Kiteworks dwingt zero-trust architectuurprincipes af door elke gebruiker te authenticeren, toegang op basis van beleid te autoriseren en gegevens te inspecteren voordat overdracht wordt toegestaan. Deze aanpak adresseert direct de NIS 2-vereisten voor encryptie, toegangscontrole en beveiligde communicatiesystemen.

Kiteworks past data-aware controles toe die gevoelige gegevens binnen communicatie identificeren op basis van patroonherkenning, gegevensclassificatielabels en integratie met DLP-engines. Wanneer een gebruiker bijvoorbeeld een bestand met financiële klantgegevens naar een externe ontvanger wil e-mailen, evalueert Kiteworks het beleid voor externe uitwisseling, past automatisch encryptie toe, stelt vervaldatums in en logt de transactie in een onveranderlijke audittrail. Zo blijven gevoelige gegevens beschermd, zelfs nadat ze buiten de directe controle van de instelling zijn geraakt.

Het platform genereert uniforme auditlogs die elke handeling met gevoelige gegevens documenteren, inclusief wie welke gegevens naar wie heeft gestuurd, wanneer ontvangers deze gegevens hebben geraadpleegd en of ontvangers gegevens hebben doorgestuurd of gedownload. Deze logs sluiten direct aan op wettelijke vereisten, waardoor het aantonen van naleving tijdens onderzoeken eenvoudiger wordt. Kiteworks integreert ook met SIEM- en SOAR-platforms, waarbij auditgegevens worden doorgegeven aan bestaande security operations-workflows die gebeurtenissen over de tech stack van de instelling correleren.

Voor risicobeheer door derden biedt Kiteworks beveiligde virtuele dataruimten waarin financiële instellingen gevoelige documenten kunnen delen met externe accountants, toezichthouders en dienstverleners, terwijl ze volledige controle over toegang behouden. Instellingen kunnen toegang voor bepaalde tijd verlenen, rechten op afstand intrekken, downloaden of printen voorkomen en elke interactie met gedeelde gegevens volgen. Deze mogelijkheid verandert het delen van gegevens met derden van een ongecontroleerd risico in een gereguleerd proces met volledige audittransparantie.

Kiteworks bevat een compliancebibliotheek die technische controles koppelt aan meer dan 150 regelgevende kaders en normen, waaronder NIS 2, GDPR, PSD2 en ISO 27001. Deze bibliotheek stelt financiële instellingen in staat aan te tonen hoe specifieke platformmogelijkheden aan bepaalde wettelijke vereisten voldoen. Wanneer toezichthouders vragen hoe de instelling gevoelige gegevens tijdens overdracht beveiligt, kunnen compliance officers verwijzen naar Kiteworks-logs die tonen dat encryptie is toegepast op alle uitgaande communicatie met klantgegevens, samen met beleidsdocumentatie die uitlegt hoe deze controles zijn geconfigureerd. Het platform ondersteunt ook geautomatiseerde compliance-rapportage, waarbij rapporten worden gegenereerd die relevante logs, beleidsconfiguraties en risicobeoordelingen samenbrengen in gestandaardiseerde formaten voor wettelijke indiening, interne audits en rapportages aan het bestuur.

Beveiligingsgaten dichten en voortdurende naleving behouden

Nu de NIS 2-handhaving actief is, moeten Nederlandse financiële instellingen hun huidige nalevingsstatus verifiëren en resterende beveiligingsgaten direct dichten. Organisaties die nog geen volledige naleving hebben bereikt, lopen regulatoir risico tijdens toezichthoudende onderzoeken. Degenen die de vereiste controles hebben geïmplementeerd, moeten voortdurende naleving waarborgen via continue monitoring, regelmatige beoordelingen en aanpassing aan veranderende dreigingen.

Nalevingsverificatie moet een gestructureerde aanpak volgen. Begin met een uitgebreide NIS2-gap-analyse die de huidige controles vergelijkt met de NIS 2-vereisten. Documenteer de implementatiestatus van controles, identificeer tekortkomingen en prioriteer herstel op basis van regulatoir risico en operationele impact. Richt u direct op hoogrisicogebieden zoals onvolledige incidentrespons, onvoldoende documentatie van toezicht door het management of onbeveiligde communicatiekanalen voor gevoelige gegevens.

Betrek het uitvoerend management actief bij het nalevingsproces. Door de persoonlijke aansprakelijkheidsbepalingen van NIS 2 hebben bestuurders direct belang bij naleving. Regelmatige updates over nalevingsstatus, opkomende beveiligingsgaten en voortgang van herstel houden het management geïnformeerd en betrokken. Sponsoring door het management versnelt ook besluitvorming en middelenallocatie als compliance-teams obstakels tegenkomen. Financiële instellingen dienen ook af te stemmen met branchegenoten, brancheverenigingen en juridische adviseurs om te begrijpen hoe Nederlandse toezichthouders NIS 2-vereisten interpreteren en welke handhavingsprioriteiten naar voren komen tijdens de eerste onderzoeken.

Voortdurende naleving vereist continue monitoring van de effectiviteit van controles. Implementeer geautomatiseerde monitoring die belangrijke nalevingsstatistieken bijhoudt, zoals encryptiedekking voor gegevens tijdens overdracht, tijdigheid van incidentdetectie en rapportage, deelname van het management aan cyberbeveiligingsgovernance en voltooiingspercentages van risicobeoordelingen door derden. Regelmatige interne audits moeten verifiëren dat gedocumenteerde controles operationeel en effectief blijven. Externe beoordelingen door gekwalificeerde derden bieden onafhankelijke validatie van de nalevingsstatus en identificeren potentiële tekortkomingen voordat toezichthouders deze ontdekken.

Belangrijke nalevingsopmerking

Hoewel Kiteworks robuuste technische mogelijkheden biedt ter ondersteuning van NIS 2-naleving, dienen organisaties juridisch en compliance-advies in te winnen om te waarborgen dat hun specifieke implementatie voldoet aan alle wettelijke vereisten die gelden binnen hun rechtsbevoegdheid en entiteitsclassificatie. Naleving is een gedeelde verantwoordelijkheid tussen technologieaanbieders en implementerende organisaties. De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter algemene informatie en mag niet worden opgevat als juridisch of compliance-advies.

Conclusie

De NIS 2-handhaving is nu actief en Nederlandse financiële instellingen moeten robuuste naleving handhaven om boetes en sancties te voorkomen. Succes vereist meer dan alleen beleidsdocumentatie. Het vraagt om technische mogelijkheden die gevoelige gegevens tijdens overdracht beveiligen, zero-trust principes afdwingen, auditklare bewijslast genereren en integreren met bestaande beveiligingsinfrastructuur. Financiële instellingen die NIS 2 zien als katalysator voor het verbeteren van hun beveiligingsstatus in plaats van als een nalevingslast, zullen veerkrachtiger, operationeel efficiënter en beter voorbereid zijn op veranderende wettelijke verwachtingen.

Kiteworks helpt Nederlandse financiële instellingen te voldoen aan NIS 2-nalevingsvereisten door een uniform platform te bieden dat gevoelige gegevens beveiligt over e-mail, bestandsoverdracht, beheerde bestandsoverdracht en andere communicatiekanalen. Het Private Data Network dwingt encryptie en toegangscontroles automatisch af, genereert onveranderlijke audittrails die aansluiten op wettelijke vereisten en integreert met SIEM-, SOAR- en ITSM-systemen om beveiligingsoperaties te stroomlijnen. Financiële instellingen die Kiteworks gebruiken, verminderen de complexiteit van het aantonen van naleving en verbeteren hun vermogen om cyberincidenten te detecteren, erop te reageren en ervan te herstellen.

Nu de handhaving is gestart en toezichthoudende onderzoeken plaatsvinden, moeten financiële instellingen hun nalevingsstatus verifiëren en resterende beveiligingsgaten direct dichten. Organisaties die uitgebreide controles handhaven, voldoen aan wettelijke verplichtingen, beschermen klantgegevens en vermijden de boetes die niet-nalevende instellingen te wachten staan.

Hoe kan Kiteworks u helpen?

Plan een persoonlijke demo om te zien hoe Kiteworks Nederlandse financiële instellingen helpt te voldoen aan NIS 2-nalevingsvereisten en tegelijkertijd gevoelige gegevens over alle communicatiekanalen beveiligt. Ontdek hoe het Private Data Network zero-trust controles afdwingt, auditklare bewijslast genereert en integreert met uw bestaande beveiligingsinfrastructuur. Neem vandaag nog contact met ons op om uw nalevingsstatus te verifiëren en resterende beveiligingsgaten aan te pakken.

Belangrijke opmerking: Hoewel Kiteworks robuuste technische mogelijkheden biedt ter ondersteuning van NIS 2-naleving, dienen organisaties juridisch en compliance-advies in te winnen om te waarborgen dat hun specifieke implementatie voldoet aan alle wettelijke vereisten die gelden binnen hun rechtsbevoegdheid en entiteitsclassificatie. Naleving is een gedeelde verantwoordelijkheid tussen technologieaanbieders en implementerende organisaties.